Џон Стивенс Хенслоу (, Рочестер, Кент - , Хичам) — англиски англикански свештеник, ботаничар и геолог. Најмногу се памети по тоа што бил пријател и ментор на Чарлс Дарвин.
Ран живот Хенслоу бил роден во Рочестер, Кент, син на адвокат Џон Прентис Хенслоу, кој бил син на Џон Хенслоу.
Хенслоу се школувал на колеџот „Сент Џонс“ во Кембриџ, каде што дипломирал како со почести во 1818 година, годината во која Адам Сеџвик станал Вудвардијански професор по геологија.
Кариера Хенслоу дипломирал во 1818 година. Тој веќе имал страст за природонаука уште од детството, што во голема мера влијаело врз неговата кариера, и го придружувал Сеџвик во 1819 година на турнеја на островот Вајт каде што ги научил своите први лекции по геологија. Исто така, студирал хемија кај професорот Џејмс Каминг и минералогија кај Едвард Кларк. Во есента 1819 година направил вредни забелешки за геологијата на островот Ман и во 1820 и 1821 година ја истражувал геологијата на делови од Англси, резултатите биле објавени во првиот том од „Трансакциите на Кембриџското филозофско друштво“ (1822). Филозофското друштво било основано во ноември 1819 година од група во Кембриџ со професорите Фариш, Ли и Сеџвик и Хенслов (во тоа време сè уште не бил професор). Идејата и почетниот поттик за друштвото потекнале од Сеџвик и Хенслов.
Во меѓувреме, Хенслов студирал минералогија со значителна пасија, така што по смртта на Кларк во 1822 година бил назначен за професор по минералогија на Универзитетот во Кембриџ. Две години подоцна примил свети чинови. Сепак, ботаниката заземала голем дел од неговото внимание и кон оваа наука се приврзал сè повеќе, така што со задоволство дал отказ од катедрата по минералогија во 1827 година, две години откако станал професор по ботаника. Како наставник и во училницата и на терен, тој бил извонредно успешен. Тој бил дописник на Џон Џејмс Одибон, кој во 1829 година го именувал врапче по него, нарачено Хенслово врапче (Centronyx henslowii).
Од 1821 година, Хенслоу почнал да организира хербариум на британска флора, дополнувајќи го сопственото собирање на примероци, со помош на мрежа која со текот на времето се проширила за да ги вклучи неговите пријатели и семејство, како и ботаничарите Вилијам Џексон Хукер и Џон Хатон Балфур, како и околу 30 негови студенти. Како минералог, тој ги користел законите за кристалографија на Хауј за да анализира сложени кристали како трансформации на „примитивната форма на видот“ на кристалот, а кога се префрлил на ботаниката во 1825 година, барал слични прецизни закони за групирање на растителните сорти во видови, честопати вклучувајќи ги како сорти растенијата што почитуваните таксономисти ги рангирале како посебни видови. Тој го следел разбирањето за времето кога видовите биле фиксирани како создадени, но можеле да варираат во рамките на границите и се надевал дека ќе ги анализира овие граници на варијација. Со метод што го нарекол „споредување“, Хенслоу подготвил листови со неколку растителни примероци, секој означен со колекционерот, датумот и местото на собирање, споредувајќи ги примероците за да ја покаже варијацијата во рамките на видот. Неговиот „Каталог на британски растенија“ првпат бил објавен во октомври 1829 година и станал збирка книги за неговиот курс за предавања.
Хенслоу е запаметен како пријател и ментор на неговиот ученик Чарлс Дарвин, и по тоа што го инспирирал со страст за природонауката. Двајцата се запознале во 1828 година. Порано истата година, Дарвин се запишал на курсот и заедно со други студенти помогнал во собирањето растенија од Кембриџшир. Хенслоу станал негов ментор и не поминало долго време пред да го истакне Дарвин како добар студент. Во 1830 година, Хенслоу експериментирал со менување на условите за одгледување диви растенија во градината за да произведе различни форми на растението. Во 1835 година, Хенслоу го објавил „Принципи на описна и физиолошка ботаника“ како учебник базиран на овој курс за предавања.
Во летото 1831 година, на Хенслоу му било понудено работно место како натуралист за да плови на истражувачкиот брод Бигл на двегодишно патување, со цел истражување на Јужна Америка, но неговата сопруга го предомислила од тоа да прифати. Гледајќи совршена можност за својот ученик, Хенслоу му пишал на капетанот на бродот, Роберт Фицрој, велејќи му дека Дарвин бил идеалниот човек да се придружи на експедицискиот тим. За време на патувањето, Дарвин се допишувал со Хенслоу и собирал растенија имајќи го него на ум. Особено, кога првпат пристигнал на островите Галапагос, Дарвин напишал „Јас секако ја препознавам Јужна Америка во орнитологијата, дали би бил ботаничар?“, и продолжил да собира примероци од растенија внимателно обележани по остров и датум.
Освен Дарвин, други познати ученици на Хенслоу биле Мајлс Џозеф Беркли, Кардејл Бабингтон, Леонард Џенинс, Ричард Лоу и Вилијам Милер.
Во 1851 година, Карл Блум го именувал родот цветни растенија што припаѓале на семејството Santalaceae, од Индокина, како Henslowia, во чест на Хенслоу.
Семејство Хенслоу се оженил со Хариет Џенинс (1797–1857), ќерка на Џорџ Џенинс и сестра на Леонард Џенинс на 16 декември 1823 година. Нивната најстара ќерка Франсис Хариет се омажила за Џозеф Хукер, а нивната најмлада ќерка, Ен, станала ботаничка илустраторка. Меѓу нивните синови бил и Џорџ Хенслоу, кој станал професор по ботаника во Кралското хортикултурно друштво и прв претседател на Сојузот на црковни работници за унапредување на либералната религиозна мисла.
Смрт Хенслоу починал на 16 мај 1861 година во Хичам.
Избрани дела
Хенслоу, Џон Стивенс. (1823). Наставна програма од курс предавања по минералогија (повторно издадено од Cambridge University Press, 2009; ) Хенслоу, Џон Стивенс. (1829; 2 издание 1835). Каталог на британски растенија. Хенслоу, Џон Стивенс. (1835). Принципите на описната физиолошка ботаника. Лонгман, Рис, Орм, Браун & Грин (повторно издадено од Cambridge University Press, 2009; ) Хенслоу, Џон Стивенс. (1846). Научното предавање во Кембриџ. Меткалв и Палмер (повторно издадено од Cambridge University Press; ) Хенслоу, Џон Стивенс. (1856). Речник на ботанички термини. Грумбриџ (повторно издадено од Cambridge University Press, 2009; ) Хенслоу, Џон Стивенс, и Скепер, Е. (1866). Флора на Сафолк
Наводи
Категорија:Ботаничари со авторски кратенки Категорија:Починати во 1861 година Категорија:Родени во 1796 година Категорија:Статии со hCards Категорија:Англиски ботаничари