Наталля Сяргееўна Ганчарова (; 21 чэрвеня [3 ліпеня] 1881, сяло Ладыжына (па іншых звестках, сяло Нагаева), Тульская губерня — , ) — руская мастачка-авангардыст, графік, сцэнограф. Прадстаўніца прамянізму. Жонка Міхаіла Ларыёнава.
З 1906 года Ганчарова ўсё больш інтэнсіўна займалася жывапісам. У Парыжы яна наведвала рэтраспектыву Поля Гагена і захапляецца фавізмам, аддаляючыся ад імпрэсіянізму. Неўзабаве яна спрабуе сябе ў многіх іншых кірунках жывапісу: захапляецца кубізмам і прымітывізмам. Адначасова Ганчарова актыўна выстаўляе свае працы, прымаючы ўдзел ва ўсіх значных выставах сучаснага мастацтва ў Расіі, а таксама ў некаторых еўрапейскіх выставах:
Выставах Маскоўскага таварыства мастакоў (1905, 1907), Восеньскім салоне ў Парыжы (1906), «Рускай мастацкай выставе», арганізаванай С. П. Дзягілевым, «Стэфанос (Вянок)» (1907—1908, Масква; 1908 Пецярбург; 1910, Екацярынаслаў), «Звяно» (1908, Кіеў), Выставы гурта «Залатое руно» (1908—1910, Масква), Інтэрнацыянальных «Салонах» Іздэбскага (1909—1911, Адэса, Кіеў, Санкт-Пецярбург, Рыга, Нікалаеў, Херсон). З 1908 года Ганчарова жыве ў доме, пабудаваным па праекце яе бацькі (Трохпрудны завулак, 2а).
З 1908 па 1911 год дае прыватныя ўрокі ў Студыі жывапісу і малюнка І. І. Машкова.
Да 1909 года адносіцца першы досвед тэатральнай работы: Ганчарова падрыхтавала эскізы дэкарацый і касцюмаў для пастаноўкі «Вяселля Забеіды» Гуга фон Гофмансталя, ажыццёўленай у прыватнай студыі Канстанціна Крахта. Таксама спрабуе сябе ў дэкаратыўна-прыкладным мастацтве, аформіўшы скульптурныя фрызы некаторых маскоўскіх асабнякоў і распрацоўваючы малюнкі шпалер.
Катэгорыя:Мастакі рускага авангарда Катэгорыя:Мастакі-экспрэсіяністы Катэгорыя:Сцэнографы Расійскай імперыі Катэгорыя:Рускія эмігранты першай хвалі ў Францыі Катэгорыя:Мастакі Францыі