Святлана (Айдзін) Абдулхакаўна Нарбаева (нар. , Ташкент, Узбекская ССР, СССР) — савецкая ўзбекская тэатра і кіно. Народная артыстка Узбекскай ССР (1979).
Біяграфія Нарадзілася ў Ташкенце. Скончыла акцёрскі факультэт Ташкенцкага тэатральна-мастацкага інстытута імя А. Астроўскага (1964). Працавала актрысай ва , на сцэне якога сыграла больш за трыццаць роляў.
У кіно пачала здымацца ў 1964 годзе. Першай яе працай была роля Сураі ў фільме «».
Удзельнічала ў дубляванні фільмаў на ўзбекскую мову. За выкананне ролі Надзіі ў фільме «» ганаравана прэміяй Ленінскага камсамола Узбекістана. Працавала на кінастудыі «Таджыкфільм».
З 1999 года жыве ў Ізраілі.
Асабістае жыццё Была замужам за партнёрам па фільмах «» і «» .
Узнагароды
Народная артыстка Узбекскай ССР (1979).
Працы ў тэатры Першая тэатральная роль — Акіка ў спектаклі «Крывавы міраж» (1964). Творам Нарбаевай уласцівы глыбокая псіхалагічная асэнсоўка, выразная і плыўная гаворка, тонкае адлюстраванне яе герань у рамантычных і яркіх фарбах. Галоўныя ролі: Асэль ( Ч. Айтматава), Унсін, Нуры ( ), Кардэлія, Дэздэмона («Кароль Лір», «Атэла» У. Шэкспіра), Уміда («Мілыя мае матухны» ), Саяра («Абу Райхан Беруні» ), Герда («» Я. Шварца), Анвара («Доўг суднага дня» ), Камала («» Р. Тагора), Маша («Жывы труп» Л. Талстога), Марыя Сцюарт («Марыя Сцюарт» Ф. Шылера), Антыгона («Антыгона» Сафокла), Шакунтала («» Калідасы), Мілі («Тут жывуць людзі» )
Фільмаграфія
1964 — — Сурая 1965 — Апантаны — Заміра 1966 — — Надія 1968 — 1968 — — Хайры 1969 — — жонка Тураханава — Драма кахання — эпізод 1971 — Сутычка 1971 — — Тахміна 1971 — — Тахміна 1971 — — Фатахава 1972 — — маці Іскандэра 1972 — Насустрач табе — Малахат 1975 — Ты, песня мая 1976 — Мой старэйшы брат — Разіка 1977 — — Фаціма 1978 — Ясныя ключы 1979 — Des Drachens grauer Atem (ГДР) — Ванна Блэйк 1981 — — Ружа — — Фіруза 1990 — Бу німа бу, або Хара-кіры супраць Кінг-Конга 1991 — Камі — маці Камілы 2012 — — Бабуля Ніна (Ніна Ісакаўна)
Крыніцы
Спасылкі