Наступленне ў Бахры — эпізод канфлікту паміж прыхільнікамі суданскіх генералаў Абдэля аль-Бурхана і Махамеда Дагала, звязаны з барацьбой за . Частка бітвы за Хартум.
Паводле Sudan War Monitor, баі за Бахры сталі паваротным момантам у канфлікце. Пасля поспеху наступлення ў гэтым раёне, урадавыя сілы разгарнулі наступленні ў іншых частках сталіцы і краіны ў цэлым.
Ход падзей Да пачатку наступлення ўрадавых сіл у Бахры Сілы аператыўнай падтрымкі (САП) утрымлівалі кантроль над значнай часткай наваколля Хартума і самой сталіцы.
У канцы верасня 2024 года ўрадавыя войскі пачалі буйныя наземныя наступальныя аперацыі на трох франтах, у тым ліку ў раёне Бахры (таксама вядомы як Паўночны Хартум). Аперацыі ў Бахры пачаліся 26 верасня, калі сілы прыхільнікаў Абдэля Бурхана прайшлі праз мост Халфая. Армія паспяхова ўзяла пад кантроль некалькі жылых раёнаў (Азэргаб, Халфая, Кадаро і Дарашаб) і змагла арганізаваць пастаўкі на раней абложаную ваенную базу Хатаб.
18 студзеня 2025 года Узброеныя сілы Судана (УСС) дасягнулі развязкі Аль-Шукры ў Шамбаце, у той час як САП адступілі на адзін кіламетр на поўдзень да ўніверсітэцкага гарадка Хасана Ібрагіма Маліка. 20 студзеня ўрадавыя падраздзяленні, акружаныя ў гарнізоне корпуса сувязі ў Бахры, пачалі сваё першае буйное наступленне з верасня 2024 года, вымусіўшы праціўніка адысці на ўсход да раёна Кафуры. УСС таксама вярнулі сабе парк Абуд у Бахры, школу Джувейрыя і школы Афрыканскага савета ў раёне Аль-Сафія.
У канцы месяца часці ўрадавых войскі пачалі скаардынаванае наступленне ва ўсходняй частцы Бахры, нацэліўшыся на раён Тэйба-эль-Ахамеда. Войскі захапілі некалькі стратэгічных месцаў на поўдні Бахры, у тым ліку раёны Эль-Данагла і Эль-Амлак, а таксама Эль-Дыяр Эль-Гатарыя. Пад кантроль УСС таксама трапіў паўночны ўваход на мост Мек Німір. Прыхільнікі Бурхана таксама паспяхова прарвалі аблогу корпуса сувязі. Акрамя таго, УСС аднавілі кантроль над стратэгічна важным нафтаперапрацоўчым заводам Аль-Джайлі на поўнач ад Хартума. Нафтаперапрацоўчы завод загарэўся 23 студзеня, і абодва бакі абвінавачвалі адзін аднаго ў яго здарэнні. Тым часам улады прасоўваліся на прыгарады Дардок і Набта ва ўсходнім сектары горада.
Некалькі аб’ектаў у Бахры былі пашкоджаныя падчас наступлення УСС, у тым ліку самая вялікая ў штаце водазаборная станцыя з магутнасцю 300 000 кубаметраў у гадзіну, штаб-кватэра паліцыі і вучэбная бальніца Хартум-Бахры, трэцяя па велічыні медыцынская ўстанова штата. Шпіталь Аль-Бараха быў знішчаны пажарам.
31 студзеня Баша Табіг, саветнік камандуючага САП, заявіў, што яны дасягнулі «разгромнай перамогі», адбіўшы атаку на Эль-Ізбу і прымусіўшы праціўніка адысці ў раён Самараба. Лідар мяцежнікаў Махамед Дагала выпусціў відэазаяву, у якой прызнаў, што сутыкнуўся з няўдачамі ў рэгіёне і Хартуме, але паабяцаў вярнуць страчаныя пазіцыі.
Злачынствы 30 студзеня 2025 года Упраўленне ААН па правах чалавека пацвердзіла сем асобных інцыдэнтаў, у выніку якіх загінулі як мінімум васемнаццаць грамадзянскіх асоб, у тым ліку адна жанчына. Забойствы былі прыпісаны баевікам, звязаным з УСС і саюзніцкімі апалчэнскімі групамі, у прыватнасці, у раёне нафтаперапрацоўчага завода Аль-Джайлі. Многія ахвяры былі выхадцамі з Дарфура і Кардафана. На відэазапісах відаць, як людзі ў форме УСС і члены батальёна Аль-Бара ібн Малік публічна чытаюць спіс меркаваных байцоў САП, абвяшчаючы «заілі» (па-арабску «забіты») пасля кожнага імя. Дадатковыя відэадоказы зафіксавалі, як члены батальёна Аль-Бара ібн Малік адкрыта пагражалі гвалтам жыхарам Эль-Хадж-Юсіфа ў раёне Усходняга Ніла.
На наступны дзень Вярхоўны камісар ААН па правах чалавека Фолькер Цюрк выступіў з заявай, у якой выказаў глыбокую занепакоенасць пакараннямі смерцю ў Бахры, назваўшы іх ваеннымі злачынствамі, адначасова запатрабаваўшы далейшага расследавання кожнага паведамлення і неадкладнага спынення нападаў на мірных жыхароў. Крыніцы
Бахры