Людвік Калянкоўскі (; ) — польскі вучоны, , медыявіст, , доктар права (1906), прафесар, першы рэктар універсітэта Мікалая Каперніка ў Торуні, грамадскі дзеяч, сенатар Польшчы (1938—1939).

Біяграфія У 1902—1906 гадах вывучаў гісторыю ў Львоўскім універсітэце, затым да 1907 года працягнуў навучанне ва ўніверсітэце Берліна. Атрымаў доктарскую ступень у галіне права. Вучань Браніслава Дэмбінскага і Людвіка Фінкеля.

Працаваў у бібліятэках Львоўскага і Ягелонскага ўніверсітэтаў.

З 1918 года — супрацоўнік Міністэрства замежных спраў Польшчы, кіраваў усходнім аддзелам і літоўска-беларускім аддзяленнем, быў паўнамоцным прадстаўніком па рэарганізацыі польскіх устаноў у Маскве і Вене. У 1919 годзе — камісар Грамадзянскага ўпраўлення Усходніх зямель і прадстаўнік начальніка Польскай Рэспублікі ва Універсітэце Стэфана Баторыя ў Вільні.

У 1931 годзе — дацэнт, прафесар Універсітэта Стэфана Баторыя. У 1931—1936 гадах загадваў кафедрай гісторыі Усходняй Еўропы. У 1936—1939 гадах узначальваў кафедру гісторыі Польшчы. У снежні 1936 года яму было прысвоена званне ардынарнага прафесара польскай гісторыі на гуманітарным факультэце ўніверсітэта імя Яна Казіміра ў Львовее.

З 1934 года — член-карэспандэнт Польскай акадэміі ведаў. У 1937—1947 гадах — прэзідэнт Польскага гістарычнага таварыства, пазней быў яго ганаровым членам.

Пасля пачатку Другой сусветнай вайны пераехаў у Варшаву.

У 1945 годзе быў адным з арганізатараў Лодзінскага ўніверсітэта, з ліпеня па верасень 1946 года — віцэ-канцлер гэтай ВНУ.

У 1946 годзе прызначаны першым рэктарам універсітэта Мікалая Каперніка ў Торуні, займаў пасаду рэктара да 31 жніўня 1948 года.

Бацька Зыгмунта Калянкоўскага (1913—1998), гісторыка і архівіста.

Узнагароды Камандорскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы (1931) Афіцэрскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы Доктар honoris causa Універсітэта Мікалая Каперніка ў Торуні

Выбраныя публікацыі Kościół a cerkiew w Galicyi Wschodniej, Kraków, 1909. W pięćsetlecie Horodła, Kraków 1913. Dzieje Wielkiego Księstwa Litewskiego za Jagiellonów, t. 1: 1377—1499, Warszawa, 1930. Sylweta Jagiellonów: w pięćsetną rocznicę śmierci kr. Władysława Jagiełły, Warszawa 1934. Jagiellonowie i Unja, Lwów 1936. Polska Jagiellonów: dzieje polityczne, Lwów, 1936 Rycerstwo obertyńskie 1531 r., Lwów, 1938.

Крыніцы

Спасылкі Ludwik Kolankowski

Катэгорыя:БібліятэкарыКатэгорыя:Даследчыкі гісторыі Вялікага Княства ЛітоўскагаКатэгорыя:Медыевісты ПольшчыКатэгорыя:Сенатары Польшчы