Дзяніс Ігаравіч Трусаў (), псеўданім Дзіна Мележ — беларускі пісьменнік, паэт, музыкант, перакладчык, даследчык і выкладчык, аўтар кніг «Про Мутю», «Слоў моб» і рамана «Боў і мерць у Хротне», заснавальнік музычнага праекта Autonomicon.

Біяграфія

Нарадзіўся ў Наваградку. У дзяцінстве і юнацтве жыў у Гродне.

З 2016 года жыве ў В’етнаме. Выкладае англійскую мову ў Міжнароднай школе Нацыянальнага ўніверсітэта В’етнама ў Ханоі (VNU International School).

Творчасць

У 1996 годзе ў газеце Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта апублікавана першая падборка яго вершаў.

У пачатку 2000-х гадоў друкаваўся ў беларускіх і польскіх літаратурных выданнях. У 2002 годзе ў польскім літаратурным альманаху Epea апублікаваны яго апавяданні.

Частка ранніх паэтычных твораў апублікавана пад псеўданімам Дзіна Мележ.

У 2008 годзе пад гэтым псеўданімам выйшаў паэтычны зборнік «В вечный нешмяк».

У 2023 годзе выйшаў раман «Боў і мерць у Хротне», які пазней перавыдадзены выдавецтвам Kamunikat.org у Беластоку, а таксама выйшаў у электронным выданні Lohvinau Publishing House.

Навуковая дзейнасць

Даследуе культурную семантыку і лінгвістычныя асаблівасці англамоўных камерцыйных назваў у гарадской прасторы Ханоя. Адзін з аўтараў даследавання Cultural-Semantic and Linguistic Examination of English Business Names within the City of Hanoi.

Музычная дзейнасць

У 2004 годзе заснаваў музычны праект Autonomicon.

Альбом Icarus Messerschmitt быў уключаны ў рэйтынгі «ТОП-10 штатных экспертаў» і «ТОП-10 народных экспертаў» музычнай прэміі Experty.by.

Кампазіцыя «Менск-непераменск» была ўключана ў міжнародную падборку Beehype Best of Belarus 2017.

Крытыка і рэцэпцыя

Раман «Боў і мерць у Хротне» абмяркоўвалі ў літаратурным падкасце «Гаворыць Гродна», які вялі Ірына Новік і Яўген Яўгенавіч Аснарэўскі.

У 2016 годзе творчасць Трусава пад псеўданімам Дзіны Мележ абмеркоўвалі на трэцім адкрытым пасяджэнні дыскусійнага клуба «Словадром», якое адбылося 26 студзеня ў офісе Гродзенскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі. Дыскусія была прысвечана эпатажу ў мастацтве і пачалася з паэтычнага зборніка Дзіны Мележ «В вечный нешмяк» (2008). Кнігу прадставіла і цытавала Людміла Кебіч, старшыня Гродзенскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.

У публікацыі пра пасяджэнне Мележ названа «малоизвестной гродненской поэтессой с громкой литературной фамилией», а яе кніга — «откровением, артефактом, достопримечательностью» бібліятэкі пісьменніцкага офіса. Аўтар публікацыі адзначаў, што эпатажная паэзія Мележ прыцягнула ўвагу грамадскасці і стала прадметам абмеркавання «в стенах писательской организации».

Рэакцыя ўдзельнікаў была неадназначнай. Аляксандр Тэбенькоў разглядаў эпатаж як частку сучаснага мастацкага працэсу, а Аляксандр Закрэўскі прапаноўваў разглядаць падобную паэзію праз паняцці «слэм» і «вербальны рок-н-рол». Людміла Кебіч пярэчыла атаясамленню эпатажу з адсутнасцю таленту, аднак адначасова звязвала яго з адмаўленнем традыцыі і канону.

Больш крытычна выказаўся Анатоль Волкаў, які, кажучы пра Дзіна Мележ, адзначыў, што гэты аўтар «писал для себя», выступіў супраць «крайностей и вычурностей» і выказаўся за цэнзуру.

Такім чынам, абмеркаванне Дзіны Мележ у «Словадроме» стала адным з прыкладаў інстытуцыйнай рэцэпцыі эксперыментальнай творчасці Трусава ў гродзенскім літаратурным асяроддзі. Яго паэзія разглядалася ў кантэксце дыскусіі пра эпатаж, авангард, літаратурную традыцыю, маральныя межы мастацтва і свабоду творчасці.

Крыніцы