Юзэф Неміровіч-Шчыт гербу Ястрабец (каля 1769 — да 1833 ) — цывільна-ваенны камісар (1790), маршалак Давыдгарадскі (1795), мазырскі маршалак (1802—1805), пінскі межавы суддзя (1818,1819), прэзідэнт межавага суда пінскага павету (1820–1823).

Кавалер ордэна Св. Станіслава (1793 ).

Сын старосты Вітагольскага Крыштафа Неміровіч-Шчыта і Юзэфы, народжанай графіні Бутлер. Брат Людвікі, жонкі Філіпа Нерэуш Олізара і Ганны (у шлюбе за Міхалам Дэспат-Зеновічам, маршалкам Менскай губерні і Барысаўскага павету).

Спадчыннік вялікіх маёмасцяў у Кажан-гарадкім раёне (каля 25 000 га ў сярэдзіне XIX стагоддзя) і маёнткаў у раёне Ашмян, у тым ліку і Жамыслаўль (прадаў у 1806 г. мазырскаму суддзі Антонію Кяневічу). Пасля бяздзетнай смерці свайго дзядзькі, кашталяна Берасцейскага Юзафа Неміровіч-Шчыта, ён атрымаў у спадчыну яго маёнткі, у тым ліку Бастынь. Да 1800 года ў Ашмянскім павеце Неміровіч-Шчыты валодалі маёнткамі Вяльбутава, Гедзейкі, Крыжалеўшчына (Гжымалоўшчына), Казарэзы. У 1800 г. маршалак Юзэф Неміровіч-Шчыт прадаў Вяльбуты Актавюшу і Вікторыі (у дзявоцтве графіні Патоцкай), графу і графіні дэ Шуазэль-Гуф'е. Графы Патоцкія дэ Шуазёль Гуф'е. У 1806 г. Шуазель набыў Гедзейкі ў маршалка Юзэфа Неміровіча-Шчыта, а ў 1807 г. — Гжымалоўшчыну.

Заснавальнік (разам са сваёй другой жонкай Тэкляй, народжанай князёўнай Друцкай-Любецкай) уніяцкай царквы Святога Мікалая Цудатворцы ў Кажан-Гарадку (1818).

Ён займаўся дабрачыннасцю, фінансаваў навучанне вучняў у школе ў Пінску.

Двойчы быў жанаты.

Першы раз з Тэрэзай Селявай, дачкой Юзафа (Юзафата) Селявы — уладальніка маёнткаў Забалоцце і Пышна — і Марыяны (у дзявоцтве Рэйтан, сястра Тадэвуша Рэйтана, раней Рдултоўская). Тэрэза Неміровіч-Шчыт (у дзявоцтве Селява) была зводнай сястрой Юстыны Рдултоўскай, жонкі Адама Жавускага (і маці пісьменніка Генрыка Жавускага). Юзэф Неміровіч-Шчыт меў дачку ад Тэрэзы (у дзявоцтве Селява):

Крыстына, якая выйшла замуж за князя Іераніма Друцк-Любецкага з Луніна, брата міністра Францішка Ксаверыя Друцк-Любецкага .

Другой жонкай была князёўна Тэкля Друцк-Любецкая з Луніна, дачка кашталяна і маршалка пінскага Францішка Друцкага-Любецкага і Генавэфы, народжанай Алізар-Валчкевіч, сястры міністра Францішка Ксаверыя Друцкага Любецкага, з якой меў:

Крыштаф, жанаты з Эвай Карафа-Корбут; Юзэфа (1812-1883 ), дзява; Тэрэза, памерла ў маладосці.

Этнограф, педагог і паэт Рамуальд Зенкевіч (1811–1868), які жыў у 1840-х гадах у Луніне разам з Крыстынай, народжанай Неміровіч-Шчыт, князёўнай Друцк-Любецкай, увекавечыў у сваёй паэзіі памяць пра сем'і Неміровіч-Шчыт і святара Друцк-Любецкага, а ў прыватнасці - пра Юзафе і яго сваяках: Крыстыне і яе дзецях Юзэфе, Тэрэзе і Крыштафе Неміровіч-Шчыт.

Зноскі

Бібліяграфія

T. Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, Rocznik IV, Poznań 1882, s. 365: Niemirowiczowie-Szczyttowie h. Jastrzębiec Катэгорыя:Шчыты-Неміровічы