Os tesouros da Casa das Vestais son un conxunto de dous tesouros monetarios descubertos na contorna da Casa das Vestais, no Foro Romano, a finais do século XIX.Hulsen C. (1909). "XXXIII. The House of the Vestals". En The Roman Forum: Its History and Its Monuments. Loescher & Co., Roma. Páxinas 204-217.

O primeiro tesouro, descuberto en 1883, constaba de 836 moedas, anglosaxoas principalmente, así como outros obxectos diversos. Escavacións posteriores en 1899 revelaron un depósito de 397 sólidos de ouro agochados baixo o chan dunha pequena habitación noutra parte do complexo. Este segundo tesouro consistía principalmente en moedas cuñadas durante o reinado de Antemio (467-472), e probablemente foi soterrado antes ou durante o asedio de Roma no ano 472.Graham-Campbell, J.; Okasha, E.; Metcalf, M. (1991). "A pair of inscribed Anglo-Saxon hooked tags from the Rome (Forum) 1883 hoard". En Anglo-Saxon England. Nº 20. Páxinas 221–229.Fischer, S. (2014). "The solidus hoard of Casa delle Vestali in context". En Opuscula. Annual of the Swedish Institutes at Athens and Rome. Nº 7. Páxinas 107-127.

Estes tesouros son un testemuño da actividade e do uso continuados do Foro durante os derradeiros días do Imperio Romano, e o tesouro anglosaxón de 1883 achega unha visión única das relacións entre a Santa Sé e Gran Bretaña durante o século IX.Naismith, R. (2016). "The Forum Hoard and Beyond: Money, Gift, and Religion in the Early Middle Ages". En Viator. 47 (2). Páxinas 35-55.

Contexto A Casa das Vestais está situada detrás do Templo de Vesta e serviu como residencia principal das Virxes Vestais durante gran parte do Imperio Romano.Lutwyche, J. (2012). "Ancient Rome's maidens: who were the Vestal Virgins?". En BBC. 7 de setembro."Atrium Vestae (House of the Vestal Virgins)". ancientromelive.org. O culto vestal foi abolido pouco despois de que o emperador Graciano (375-383) confiscase os ingresos do culto no ano 382 d.C.Undheim, S.(2018). Borderline virginities: sacred and secular virgins in late antiquity. Routledge, Abingdon, Oxon. ISBN 978-1-4724-8017-0

Non se sabe con certeza cal foi o propósito do edificio tras o decreto de Graciano no ano 382. A teoría máis popular, publicada por primeira vez por Esther B. Van Deman en 1909, é que o lugar serviu como edificio residencial para os emperadores romanos de Occidente durante o século V.Van Deman, E. B. (1909). The Atrium vestae. Carnegie Institution of Washington, Washington. Van Deman cita o tesouro de sólidos de 1899 como proba da súa afirmación. Non obstante, publicacións máis recentes afirmaron que esta non é proba suficiente para tal conclusión.

As primeiras escavacións no sitio realizáronse en 1549, con estudos arqueolóxicos posteriores realizados en 1883, que tiveron como resultado a descuberta do tesouro anglosaxón, así como entre 1899 e 1902, que resultaron no descubrimento do tesouro de Antemio. Ambos os tesouros pasaron a formar parte da colección numismática do Museo Nacional Romano no Palazzo Massimo alle Terme."The Coins and Medals Collection of the National Roman Museum – Museo Nazionale Romano". Museonazionaleromano.beniculturali.it.

O tesouro de Antemio O tesouro de Antemio consta de 397 sólidos, descubertos nas dependencias privadas da Casa das Vestais (Foro nordés), correspondentes maioritariamente ao período de Antemio e a súa esposa Eufemia, xunto co emperador romano de Oriente naquel momento, León I (457-474).

+Composición EmperadorDatasCantidade e cecasImperioConstancio II337-3611 (Nicomedia)CentralValentiniano III422-4557 (2 x Roma, 4 x Rávena, 1 x imitación)OccidentalLibio Severo461-4652 (1 x Roma, 1 x Rávena)Antemio467-472345 (341 x Roma, 4 x Mediolanum)Eufemia467-47210 (Roma)Marciano450-4578 (Constantinopla)OrientalLeón I457-47424 (Constantinopla)

O estudo das moedas e das súas variantes documentadas na moeda imperial romana, xunto con tesouros contemporáneos adicionais e estudos de cuños en Polonia, Exipto e Suecia, proporcionou información sobre a capacidade e as limitacións de Antemio para pagar mercenarios con cargo ao seu erario, ata a súa morte o 11 de xullo de 472, co saqueo de Roma baixo Ricimer. Foi aproximadamente daquela cando se depositou o conxunto de moedas nun sumidoiro da Casa das Vestais para a súa custodia, e posteriormente perdeuse.

Tesouro anglosaxón de 1883 O tesouro anglosaxón de 1883 foi descuberto no interior dun recipiente na parte noroeste da casa, composto por tres bases de mármore, cunha estrutura incorporada na época medieval, agochada baixo o pavimento de ladrillo e cunha base de terracota.

Logo da súa descuberta, chamou a atención da prensa británica en soamente dous días, a través das páxinas de The Times. A especulación sobre un inglés na Roma medieval espertou moito interese entre a poboación británica.

O tesouro estaba composto principalmente por peniques de prata, maioritariamente cuñados baixo o reinado Alfredo o Grande (6), Eduardo o Vello (213), Aethelstan (396), Edmundo I (200), Plegmund (4), Olaf Guthfrithson (1), Olaf Cuaran (4) e Sihtricson (1). Mentres que os tesouros documentados atopados en Gran Bretaña son de orixe das Midlands do Oeste ou do Norte, determinouse que este tesouro é de orixe sureña. Considérase que o tesouro contén o maior depósito documentado de moedas de Aethelstan e de Edmundo I.

O recipiente de moedas ía acompañado dun par de etiquetas, coa inscrición + DOMNO MARINO PAPA + ("Ao Señor Mariño, Papa").

Dada a natureza da orixe das moedas, é probable que formen parte do Óbolo de San Pedro, coordinado cun tesouro real ou co arcebispo de Canterbury, probablemente na década de 940, dada a composición dos peniques.

De sete tesouros anglosaxóns coñecidos identificados en Roma, este considérase o mellor conservado e o único atopado a través de escavacións arqueolóxicas.

Notas

Véxase tamén

Outros artigos

Tesouro Moeda da Antiga Roma Moeda da Inglaterra anglosaxoa

Categoría:Tesouros monetarios Categoría:Arqueoloxía en Italia Categoría:Tesouros romanos Categoría:Inglaterra anglosaxoa Categoría:Moedas da Roma antiga Categoría:Moedas anglosaxoas