Анарха Весткот ( 1828 – 27 јуни 1869г.) била робинка која е позната како „мајка на модерната гинекологија“ поради тоа што била подложена на серија експериментални хируршки процедури спроведени од лекарот Џ. Марион Симс, без употреба на анестезија, со цел да се развијат третмани за везиковагинална фистула и ректовагинална фистула како резултат на трауматично породување, првенствено насочени кон корист на белите жени. Медицинското експериментирање на Симс врз Анарха и други робинки, и неговата улога во развојот на модерната гинекологија, предизвикало контроверзии меѓу медицинските историчари, особено затоа што робинките немале право да одбијат учество.
Потекло Со години, малку се знаело за Анарха, а единствениот извор на нејзиното постоење биле пишувањата на Симс; бидејќи била неписмена (според законот), повеќето информации доаѓале од записите на Симс за неговите експерименти. Таа првпат се појавила во автобиографијата на Џ. Марион Симс како „мало мулато девојче“ кое живело во куќата на лекарот во Маунт Меигс, Алабама, на која д-р Лукас, кој го лекува Симс од маларија, ѝ кажува да собере опрема за да може да изврши лечење со испуштање на крв на Симс.
Потоа Анарха се појавува како „млада обоена жена, околу седумнаесет години, добро развиена“ што му припаѓа на г-дин Весткот, која живеела во близина на куќата на Симс, во тоа време во Монтгомери, Алабама. Симс бил повикан да помогне откако нејзиното породување траело три дена. Со оглед на тоа што „колегата“ на Анарха, Бетси, која Симс ќе ја оперира за сличен проблем, „се омажила минатата година“, Ниеден извор не коментира како Анарха забременила.
Експериментална хирургија По мртвородувањето, Анарха била вратена кај Симс бидејќи имала неколку неизлечени рани во вагината и ректумот - везиковагинална фистула и ректовагинална фистула. Овие рани значеле дека таа немала контрола врз урината или изметот, што ѝ предизвикувало неподнослива болка од неконтролирано празнење на цревата и урината што течела низ отворените рани. Неможноста да ја контролира урината и изметот довела до инфекции, воспалено ткиво и непријатен мирис.
Симс извршил 30 експериментални операции со опиум како анестезија врз Анарха пред успешно да ја затвори фистулата и раните. Иако опиумот бил вообичаена алатка за справување со болка во 19 век, луѓето честопати имале пристап и до други форми на рана анестезија (како што се етер или хлороформ) за време на медицински процедури. Некои луѓе тврдат дека Симс, како лекар, можел да избере да користи анестезија, но дека намерно избрал да не го прави тоа за своите експерименти врз поробени црнки како Анарха. Експерименталните процедури што Симс ги извршил врз Анарха и други поробени луѓе ја револуционизирале гинеколошката хирургија; техниката што ја развил Симс станала првиот третман за везиковагинални фистули.
На 21 декември 1856 година, Анарха, на 32-годишна возраст, била примена во Женската болница на Симс во Њујорк, со забелешка дека останала околу еден месец и била отпуштена во јануари 1857 година како излекувана. Нејзин сопственик бил Вилијам Луис Мори, од американската морнарица, округ Каролин, Вирџинија. Околностите на нејзиното патување во Њујорк се непознати.
Надгробен споменик за една „Анакеј“, сопруга на Лоренцо Џексон, бил случајно пронајден во округот Кинг Џорџ, Вирџинија (во непосредна близина на округот Каролин). Во пописот од 1870 година, нејзиното име е напишано Анакеј Џексон, а во нејзината смртна евиденција, Анкеј. Датумот на смртта во виталната статистика не се совпаѓа со оној на нејзиниот надгробен споменик (1869/70). Филмскиот режисер Карплес заклучува дека сите овие се истите Анархии што Симс ги лекувал во Алабама. Ако имала 32 години во 1856 година, таа била родена во 1824 година и бремена на 13 години кога првпат била лекувана од Симс.
Сеќавање Во 2015 година, авторот Џ.С. Холман станал опседнат со пронаоѓањето на Анарха. Тој објавил статии за Симс и Анарха во списанието Харперс, Монтгомери Адвертајзер и Бафлер, а неговата работа за откривање на последното почивалиште на Анарха е претставена во документарниот филм на Џош Карплс Сеќавајќи се на Анарха. Книгата на Холман била објавена во 2023 година како Кажи Анарха: Млада Жена, Лукав Хирург и Ужасното Раѓање на Модерното Женско Здравје.
Кажи Анарха потоа била пофалена од „Њујорк тајмс“ како „вистински неверојатна приказна... привлечна и добро истражена“ и „важна книга [која] заслужува да биде пошироко прочитана“. „Бруклин Реил“ ја нарекле книгата „инстант класик“ и „ново ремек-дело“ и забележал дека „Холман го направил она во што ниеден научник претходно не успеал, имено открил информации за Анарха независно од тенденциозните приказни на Симс за нејзиниот живот“. Паблишерс Виклинја пофалил книгата во рецензија како „иновативна и возбудлива... задолжително четиво“, а „Буклист“, исто така, ја нарекле книгата „доминантна и трогателна... и мрачно релевантна“.
Едно од главните откритија во Кажи Анарха била дека таа никогаш не го зела името „Анарха Весткот“. Починала со презимето Џексон, а името на нејзиниот надгробен споменик, во Вирџинија, е „Анакеј Џексон“.
Холман, исто така, ги пронашол живите потомци на Анарха и нејзиниот сопруг, Лоренцо. Се преземаат напори за да се обезбеди нејзината гробница правилно да биде заштитена и да биде одбележана. Меѓу потомците на Анарха е и претседателот на Универзитетот Дилард, д-р Рошел Форд.
Мала статуа на Анарха Весткот била поставена од демонстрантите во близина на статуата на Симс на земјиштето на Капитолот на Алабама. Таа набрзо била украдена.
Феминистичкиот хардкор панк бенд War on Women (Војна на Жените) напишал песна наречена „Анарха“ на нивниот албум од 2018 година „Capture the Flag“ (Фати го Знамето), во чест на Анарха Весткот. Бендот ги осудува постапките на Симс и нивното влијание врз Анарха и другите две именувани жени врз кои е познато дека експериментирал, како и поопштиот контекст на мажите што ја наметнуваат својата волја врз телата на жените, како начин да се потсетиме на сите други жени кои претрпеле слични судбини и чии имиња биле игнорирани и заборавени во тоа време.
Во 2021 година, уметницата Мишел Браудер патувала низ земјата собирајќи средства и барајќи донации од фрлени метални предмети, кои таа ги заварувала за да изгради 15-степен споменик на Анарха Весткот и двете други жени (Бетси и Луси) врз кои Симс експериментирал. Делото, Споменик на Мајките на Гинекологијата, било завршено во Сан Франциско, а скулптурата била поставена во Монтгомери, Алабама, како дел од поширок проект на кампусот за подигање на свеста за Движењето на Мајките на Гинекологијата.
Во 2024 година, „Јас биди црна девојка“, опишана во локалните медиуми како единствена организација за репродуктивна правда во Небраска, го отворила Центарот „Анарха“ во Северна Омаха, именувајќи го заедничкиот центар во чест на „Анарха“. Лоциран на улица „Северна 24-та“ број 2306, Центарот бил создаден како траен дом за програмите на организацијата и како простор за собирање за културни настани, заедничко учење, благосостојба и грижа за заедницата. „Јас биди црна девојка“ го опишале центарот како начин да се оддаде почит на „Анарха“, заедно со Бетси Харис и Луси Зимерман, преку поврзување на нивните истории со тековната работа насочена кон здравјето на црните мајки, резултатите од раѓањето и благосостојбата на заедницата, а истовремено создавајќи простор за замислување што можело да биде можно за животот на „Анарха“ и животите на другите.
Медиуми
Холман, Ј.Ц. (6ти јуни, 2023г.). Кажи Анарха: Млада жена, Лукав Хирург и Страшното Раѓање на Модерното Женско Здравје. Ведантам, Шанкар (16ти февруари, 2016г.) „Помнењето на Анарха, Луси и Бетси: Мајките на модерната гинекологија“. Скриен ум. Национално Јавно Радио Том, Роберт, Илустрација од Д-р Џ. Марион Симс со Анарха „Зад чаршафот“, од Чарли Евон Симпсон, „ја преформулира приказната за потеклото на модерната гинекологија, покажувајќи како овие жени се поддржувале една со друга низ страдањето и го предизвикува доминантниот историски наратив што го центрира Симс.“ Сликање на отворено од Анарха, Луси и Бетси во центарот на Монтгомери. Уметник?
Поезија
Поврзано
Ропство во Соединетите Американски Држави
Наводи
Дополнително читање
Купер Овенс, Дидри (2006). "Страдање на Жените". Центар за афроамерикански студии. Издавачка куќа на Универзитетот Оксфорд. ISBN 978-0-19-530173-1 Волис-Сандерс, Кимберли (2002). „Длабоко под Кожата, Силен по Дух: Црното Женско Тело во Американската Култура“. Издавачка куќа на Универзитетот во Мичиген ISBN 978-0-472-06707-7
Категорија:Починати во 1869 година Категорија:Историја на човековите права