Законот за граѓански права од 1875 година — федерален закон на Соединетите Американски Држави донесен за време на периодот на реконструкцијата како одговор на кршењата на граѓанските права против Афроамериканците. Законот бил усвоен од 43-от Конгрес на Соединетите Американски Држави и потпишан од претседателот Јулисиз С. Грант на 1 март 1875 година. Законот бил дизајниран да ги „заштити сите граѓани во нивните граѓански и законски права“, обезбедувајќи еднаков третман во јавните сместувања и јавниот превоз и забранувајќи исклучување од поротничка служба. Првично бил изготвен од сенаторот Чарлс Самнер во 1870 година, но не бил усвоен сè до речиси една година по смртта на Самнер во 1874 година. Законот не бил ефикасно спроведен, делумно затоа што претседателот Грант фаворизирал различни мерки за да му помогне да го потисне насилството поврзано со изборите против црнците и републиканците во јужниот дел на Соединетите Американски Држави.

Периодот на реконструкцијата завршил со резолуцијата на претседателските избори во 1876 година, а Законот за граѓански права од 1875 година бил последниот федерален закон за граѓански права донесен до донесувањето на Законот за граѓански права од 1957 година. Во 1883 година, Врховниот суд пресудил во случаите за граѓански права дека деловите од законот за јавно сместување се неуставни, велејќи дека на Конгресот не му е дадена контрола врз приватни лица или корпорации според клаузулата за еднаква заштита. Делови од Законот за граѓански права од 1875 година подоцна биле повторно усвоени во Законот за граѓански права од 1964 година и Законот за граѓански права од 1968 година, кои ја навеле клаузулата за трговија како извор на моќта на Конгресот да ги регулира приватните актери.

Историја на законодавството Изготвувањето на законот било извршено на почетокот на 1870 година од страна на сенаторот на Соединетите Американски Држави Чарлс Самнер, доминантен радикален републиканец во Сенатот, со помош на Џон Мерсер Лангстон, истакнат Афроамериканец кој го основал правниот оддел на Универзитетот Хауард . Законот бил предложен од сенаторот Самнер, а коспонзориран од претставникот Бенџамин Ф. Батлер, двајцата републиканци од Масачусетс, на 41-от Конгрес на Соединетите Американски Држави во 1870 година. Конгресот го отстранил опфатот на јавните училишта што Самнер го вклучил. Законот бил усвоен од 43-от Конгрес во февруари 1875 година како спомен во чест на Самнер, кој починал речиси една година претходно. Тој бил потпишан од претседателот на Соединетите Американски Држави, Јулисиз С. Грант, на 1 март 1875 година.

Републиканската партија на Масачусетс го моделирала законот според Законот за јавни сместувања на нивната држава од 1865 година, првиот таков закон во земјата. Бидејќи јужните бизниси честопати тврделе дека не се во можност да им служат на афроамериканските клиенти поради штетата во нивните односи со компаниите во други држави, републиканците тврделе дека е потребен национален одговор.

Спроведување Претседателот Грант сакал сосема поинаков закон кој ќе му помогне да го потисне насилството поврзано со изборите врз црнците и републиканците на Југот. Конгресот не му го дал тоа, туку наместо тоа напишал закон за еднакви права на јавниот сместувачки капацитет, кој бил донесен како спомен на најлутиот ривал на Грант, покојниот сенатор Чарлс Самнер. Грант никогаш не коментирал за законот од 1875 година и не направил ништо за да го спроведе, според историчарот Џон Хоуп Френклин. Министерството за правда на Грант го игнорирало и не испратило копии до американските обвинители, додека многу федерални судии го нарекле неуставен пред Врховниот суд да го затвори. Френклин заклучил во врска со администрациите на Грант и Хејс: „Законот за граѓански права никогаш не бил ефикасно спроведен“. Јавното мислење било против, а црната заедница го поддржувала. Историчарот Рејфорд Логан, разгледувајќи ги уредничките написи во весниците, открил дека печатот бил огромно против законот.

Прецедентна пракса Врховниот суд, со одлука со 8-1 гласови, ги прогласил деловите од законот за неуставни во случаите за граѓански права на 15 октомври 1883 година. Судијата Џон Маршал Харлан го дал единственото несогласување. Судот пресудил дека клаузулата за еднаква заштита во рамките на Четиринаесеттиот амандман забранува дискриминација од страна на државната и локалната самоуправа, но не ѝ дава на федералната влада овластување да забранува дискриминација од страна на приватни лица и организации. Судот, исто така, пресудил дека Тринаесеттиот амандман имал за цел да го отстрани „значењето на ропството“, но не и да ја забрани расната дискриминација во јавните сместувања. Како одговор на пресудата на судот, американскиот претставник Џејмс Е. О'Хара во декември 1883 година поднел резолуција во поддршка на „уставниот амандман за граѓанските права“, иако немал поддршка и не успеал. Законот за граѓански права од 1875 година бил последниот федерален закон за граѓански права потпишан во закон сè до Законот за граѓански права од 1957 година, донесен за време на Движењето за граѓански права.

Наследство Законот за граѓански права од 1875 година е значаен како последен голем законски акт поврзан со Реконструкцијата што го донел Конгресот за време на периодот на Реконструкцијата. Овде спаѓаат Законот за граѓански права од 1866 година, четирите закони за реконструкција од 1867 и 1868 година, трите закони за спроведување од 1870 и 1871 година и трите уставни амандмани усвоени помеѓу 1865 и 1870 година.

Одредбите содржани во Законот за граѓански права од 1875 година подоцна биле повторно усвоени од Конгресот за време на Движењето за граѓански права како дел од Законот за граѓански права од 1964 година и Законот за граѓански права од 1968 година . Законите од 1964 и 1968 година се потпирале на клаузулата за трговија содржана во член еден од Уставот на Соединетите Американски Држави, а не на клаузулата за еднаква заштита во рамките на Четиринаесеттиот амандман.

Наводи

Библиографија

, Third Part, Chapter VI, "The Supreme Court Decision."

Дополнително читање

Книги Енциклопедии

Монографии

Дисертации и тези

Списанија

Надворешни врски

Конгресна евиденција Congressional Record: Congressional Globe (1833–1873) Provides an index to the "History of Senate Bills and Joint Resolutions" for Senate bill S. 1 during 1873. Retrieved November 18, 2012 Congressional Record: House Proceedings, 1874 Provides an index to the "History of Senate Bills and Joint Resolutions" for House bill H.R. 796 during 1874. Retrieved November 18, 2012

Останато Benjamin F. Butler, "Civil Rights: Speech of Hon. Benjamin F. Butler, of Massachusetts, in the House of Representatives, January 7, 1874," From the Digital Archive Collections of the Mount St. Mary's University. Retrieved October 15, 2014 "Civil Rights Bill of 1875", The Fifteenth Amendment in Flesh and Blood: Legislative Interests Provides a detailed description of the history of the bill from 1870 until its passage by Congress in 1875. Retrieved November 18, 2012 History Crush: Charles Sumner, Prologue: Pieces of History, The National Archives.gov Provides a short biographical account of Sen. Charles Sumner including details surrounding his efforts to pass the Civil Rights bill in Congress. Includes images of Sumner, personal documents, and bill S. 1 that would later lead to the Civil Rights Act of 1875. Retrieved November 18, 2012 Summary of Constitutional Amendments and Major Civil Rights Acts passed by Congress Part of the Black Americans in Congress, 1870–2007 series. Provided by the Office of History and Preservation under the Office of the Clerk of the U.S. House of Representatives. Retrieved November 18, 2012 "The Trouble has Commenced - A Tale of Anxiety" by Thomas Nast in Harper's Weekly. From The New York Times "On This Day" series. Recounts the events on the floor of the House in the United States Congress involving the Civil Rights Bill on February 27, 1875. Retrieved March 16, 2013 "How Some People Regard the Passage of the Civil Rights Bill" Published in the Daily Graphic on March 3, 1875. From the Old Fulton website. Presents a detractors view on the outcome of the Civil Right Bill. Retrieved July 5, 2014 Digitized image of Charles Sumners' senate bill S. 1 as introduced during the 43rd United States Congress. From the Records of the U.S. House of Representatives. Retrieved May 18, 2015 "Some Memories of A Long Life" An excerpt from the memoir of Malvina Shanklin Harlan, the wife of Justice John Marshall Harlan. The excerpt chronicles the effort that Justice Harlan placed into writing an opinion for the Civil Rights Cases (1883). From the Library of Congress. Retrieved May 18, 2015

Категорија:Закон за антидискриминација во Соединетите Американски Држави Категорија:Претседателство на Јулисиз С. Грант Категорија:Закони за граѓански права (САД) Категорија:Хенри Вилсон