мини|Иса Бољетинец Иса Бољетинец (; 15 јануари 1864, Болетин кај Митровица, Косовски Вилает, Османско Царство – 23/24 јануари 1916, Подгорица, Кнежевство/Кралство Црна Гора) бил албански револуционер, командант на герилски сили, политичар и една од водечките фигури на албанското национално движење (Рилинѓа) од крајот на XIX и почетокот на XX век. Познат е и како „Лавот на Косово“ (алб. Luani i Kosovës).
Потекло и рани години Роден е во селото Болетин (денес општина Звечан/Митровица, Косово) во албанско муслиманско семејство од братството Максутај на племето Шала. Семејството се преселило од Исниќ кај Дечани поради крвна одмазда (gjakmarrja). Уште како млад се вклучил во албанските национални организации. На околу 17 години учествувал во битката кај Сливово (22 април 1881) како борец на Албанската лига од Призрен против османлиските сили. Подоцна ја поддржал Пеќската лига (1899–1900) и се спротивставувал на странските интервенции во регионот.
Дејност во Османското Царство Во почетокот на XX век станал влијателен локален водач во областа Митровица. Околу 1902 бил поканет во Истанбул каде служел како личен стражар (tüfenkçi) на султанот Абдул Хамид II. Се вратил во Косово околу 1906 со привилегии. По Младотурската револуција (1908) првично ја поддржал, но потоа се спротивставил на централистичката и антиисламска/антинационална политика на младотурците, особено на новите даноци. Водел отпор против османлиската власт во 1909–1910 (вклучувајќи битки во зоните Штимље–Царалево) и бил еден од клучните водачи на големите албански востанија од 1910 и 1912 година во Косовскиот Вилает (Дреница, Митровица, Подуево, Приштина и други области).
Улога во независноста и Балканските војни За време на Првата балканска војна (1912) ги организирал албанските доброволци против српските и црногорските сили. Присуствувал во Валона во деновите на прогласувањето на независноста на Албанија (28 ноември 1912) заедно со претставниците од Косово, покрај Исмаил Ќемали, и учествувал во организирањето на вооружените сили за одбрана на Привремената влада. Во 1913 бил член на албанската делегација во Лондон, каде протестирал против одлуките на Големите сили за границите што го оставиле Косово и други албански населени подрачја надвор од новата држава. Служел и како телохранител/близок соработник на кнезот Вилхелм фон Вид (1914).
Подоцнежна дејност и смрт Продолжил со отпор против српската и црногорската окупација на Косово, учествувајќи во качачкото (герилско) движење. Во јануари 1916, за време на преговори или престој во Подгорица, бил убиен во престрелка со црногорски сили (на мостот Рибница или во нејзина близина), заедно со синовите Халил и Захид, внуци и други соборци. Околностите остануваат делумно нејасни; албанските извори ја опишуваат како предавство/заседа. Неговите останки подоцна биле пренесени во Митровица (2011).
Категорија:Албанска преродба