Опсадата на Скадар во Првата балканска војна траела од крајот на октомври 1912 до 23 април 1913 година. Тоа е едно од најдолгите и најкрвавите опсади во Балканските војни, во која црногорските сили (со српска помош) го опколија и на крајот го зазедоа османското утврдување Скадар.
Историски контекст Балканскиот сојуз (Црна Гора, Србија, Бугарија и Грција) ја започна војната против Османлиското царство на 8 октомври 1912. Црна Гора, под кралот Никола I Петровиќ, го гледаше Скадар како главна воена и политичка цел. Градот и неговата околина имаа симболичко значење за Црногорците како дел од историската Зета, а кралот Никола сакаше да го прошири своето кралство јужно.
Османлиската одбрана беше предводена најпрво од Хасан Риза-паша, а подоцна од Есад-паша Топтани. Гарнизонот броеше околу 20.000–25.000 луѓе (вклучувајќи и албански доброволци и ирегуларни сили), додека напаѓачите (главно црногорски, со српски засилувања) стигнаа до 40.000–50.000 војници.
Текот на опсадата Црногорците брзо навлегоа во северна Албанија и го опколија градот до крајот на октомври 1912. Главните напади беа насочени кон клучните височини околу градот — Тарабош, Бардањолт (Големи и Мали) и Брдица.
Почетните напади беа неуспешни поради силната одбрана, теренот и османлиските утврдувања. Во февруари 1913 година имаше големи напади во кои црногорските и српските единици претрпеа тешки загуби (стотици загинати и ранети во поединечни јуриши). Хасан Риза-паша беше убиен на 30 јануари 1913 (во атентат поврзан со Есад-паша), по што Есад-паша ја презеде командата.
Опсадата траеше речиси 6 месеци (околу 183 дена). Бранителите страдаа од недостиг на храна, муниција и болести, а градот беше тешко бомбардиран. Напаѓачите исто така имаа големи загуби — според различни проценки, црногорските и српските сили изгубија илјадници војници (една од најскапите битки во црногорската историја).
Предавањето и последиците На 23 април 1913 Есад-паша Топтани го предаде градот на црногорските сили под почесни услови: гарнизонот излезе со оружје и воени почести (освен тешките топови). Црногорците влегоа во Скадар, а кралот Никола го прогласи за „ослободен“.
Сепак, победата беше краткотрајна. Големите сили (особено Австро-Унгарија и Италија) не дозволија Црна Гора да го задржи градот, бидејќи на Лондонската конференција беше решено да се создаде независна Албанија. Под силен меѓународен притисок (вклучително и поморска блокада), Црна Гора беше принудена да се повлече. На 14 мај 1913 меѓународни сили (од Австро-Унгарија, Британија, Франција, Италија и Германија) го презедоа градот, кој потоа стана дел од новата албанска држава.
Категорија:Прва балканска војна