мини|Величествен неокласичен ентериер од Роберт Адам, Сајон Куќа, Лондон мини|Роберт и Џејмс Адам. Детали за Дерби куќа на плоштадот Гросвенор. Објавено во 1777 година. Адамов стил (англиски: Adam style, Adamesque) е варијанта на раниот неокласичен стил во архитектурата, внатрешната декорација и дизајнот на мебел, развиен кон крајот на 1760-тите од шкотскиот архитект Роберт Адам (1728–1792) и неговите браќа Џон (1721–1792) и Џејмс (1732–1794).
Стилот на Адам , кој настанал врз темелите на англискиот паладијански неокласицизам, претставува послободна интерпретација на класичната архитектура. Археолошките истражувања и подоброто познавање на античката архитектура одиграле значајна улога во нејзиното формирање, како и декорацијата на италијанската ренесанса и влијанието на современата француска архитектура.
Стилот на Адам го нашол својот најцелосен израз во внатрешната декорација. Репертоарот на декоративни елементи од овој стил е инспириран од античката римска архитектура и сликарството на Помпеја, но содржи и елементи на неоготски стил, како и мотиви преземени од египетската и етрурската уметност. Неговите карактеристични карактеристики се: декоративни мотиви преземени од римската уметност (медалјони, вазни, урни, лози, сфинги, грифини, купидони), насликани или изведени во штуко, расфрлани по големи, рамни површини на ѕидот; гротескни, плитки пиластри, насликани ленти, гирланди и драперии и сложен колорит.
До крајот на 18 век, стилот на Адам во Англија бил заменет со трендови блиски до стилот на Ампир.
Благодарение на тритомната илустрирана публикација „Делата во архитектурата на Роберт и Џејмс Адам“ ( прв том 1773, втор том 1779 ; третиот том бил објавен постхумно во 1822 година) декоративниот репертоар на стилот на Адам станал познат низ цела Европа.
Шкотскиот архитект Чарлс Камерон (1743–1812) вовел елементи од овој стил во руската архитектура (летната резиденција на царицата Катерина II во Пушкин (град). Под влијание на стилот на Адам, т.н. федерален стил (околу 1780 - околу 1830 година).
Најважните дела
Остерли Парк, Мидлсекс, 1761-1780. Латон Ху, Бедфордшир, 1766–1775. Аделфи, Лондон – терасовидни куќи покрај Темза, 1768–1772. Куќата на Воткин Вилијамс-Вин, Лондон, 1772–1774. Куќата на грофицата од Хом (во која сега се наоѓа Институтот Курто, 1775–1777). Резиденцијата на Ерлот од Дерби во Лондон, 1777–1778, уништена во 1862 година.
Галерија
Наводи
Литература
Категорија:Архитектонски стилови